Tag in Thai : สวัสดีคะเพื่อนๆ ผู้อ่าน Tag in Thai เริ่มเบื่อเมย์กันรึยังเอ่ย อย่าพึ่งเบื่อนะคะ วันนี้เมย์จะเอาใจเพื่อนๆ ด้วยการเปลี่ยนจากที่เคยพาเพื่อนๆ ไปรู้จักกับ Webmaster เป็นมารู้จักกับ Blogger หนุ่มหน้าตาดี ช่างคิด ช่างเขียน เผื่อว่าเพื่อนๆ คนไหนสนใจอยากที่จะเขียน Blog เป็นของตัวเอง จะได้มีหนุ่มคนนี้เป็นแนวทางได้ยังไงหละคะ เกริ่นมาก็มากแล้ว เอาเป็นว่าเราไปรู้จักเขากันดีกว่า สวัสดีคะ ช่วยแนะนำประวัติแบบคร่าวๆ ให้ฟังหน่อยสิคะ

iDayblog : สวัสดีครับ ผมเดชา ไชยเมือง หรือที่เรียกติดหูกันว่านายเดย์ แห่งไอเดย์บล็อก (iDayBlog.com) เองล่ะครับ ผมขอเรียกตัวเองง่ายๆว่าเดย์ ซึ่งเป็นชื่อเล่นของผมก็แล้วกัน เพราะหลายๆ คน คงได้ยินกิตติศัพท์ ของนายเดย์มาบ้างแล้ว ครั้นจะเรียกว่าเดชา ซึ่งเป็นชื่อเข้าโรงเรียนของผม ก็พลันจะทำให้งงกันเสียเปล่าๆ โดยส่วนตัวนั้นหลงใหลในการเขียนบล็อก และเล่าเรื่องราวให้คนอื่นๆ ได้อ่านกันเป็นพิเศษ นานาทรรศนะที่ผมได้ถ่ายทอดออกไป คืองานที่ผมรับมาทำทุกวัน และนั่นคืองานที่ผมรัก และชอบที่จะทำเสียด้วยครับ

Tag in Thai : โอเคคะ งั้นต่อไปนี้ขอเรียกว่าคุณเดย์ละกันนะค่ะ....ก่อนอื่นเลยอยากถามว่าคุณเดย์คิดว่าได้อะไรจากการที่เขียน Blog บ้างค่ะ

iDayblog : ก็อย่างที่ผมได้กล่าวถึงไว้ข้างต้นล่ะครับ ผมชอบที่จะเขียน ให้คนที่ชอบจะอ่านได้อ่าน ดังนั้นสิ่งที่ผมได้รับมา คือสิ่งที่คนอื่นได้รับจากการเขียนในเรื่องนั้นๆ ไป (งงเปล่า) การเขียนบล็อกทำให้ผมได้รู้จักเพื่อนๆ การเขียนบล็อกทำให้ผมมีตัวตน การเขียนบล็อกทำให้ผมมีชื่อ ถึงแม้บางเรื่องอาจดูซื่อๆ แต่ก็ไม่ได้แปลว่า คนที่เขียนเรื่องนั้นๆ เป็นคน "ซื่อบื้อ" นะครับ

Tag in Thai : เอ๋ !!! เป็นคำคมรึป่าว.... ว่าแต่อะไรเป็นแรงบันดาลใจในการเขียน iDayBlog คะ มีที่มาที่ไปอย่างไร

iDayblog : แรงบันดาลใจที่ผมคิดจะเขียน คือคนอ่านครับ ก็แน่ล่ะการที่ผมคิดจะเขียน ก็ย่อมมีคนที่คิดจะอ่านมันเช่นกัน คงไม่มีใคร (หรือน้อยคนนัก) ที่เขียนขึ้นมา เพื่ออ่านเรื่องราวที่เขียนๆ ขึ้นมานั้น เพียงคนเดียวหรอกจริงไหม? ส่วนอีกเรื่องหนึ่งที่เป็นประเด็นสำคัญรองๆ ลงมา แต่ผมยังให้ความสำคัญกับมันเช่นกัน คืออยากจะมีพื้นที่สักที่หนึ่ง เป็นเวทีความคิด เพื่อแสดงแนวคิด ประสบการณ์ที่ตนมี ไปอวดให้คนอื่นได้รับรู้ หรือจะว่า "โชว์กึ๋น" ก็ย่อมได้ และแน่ล่ะครับ ถ้าอยากจะอวด ก็ต้องอวดในด้านดีๆ และต้องมีความเป็นไปได้ว่าต้องมีคนสนใจ

Tag in Thai : ถูกต้องเลยคะ อินเทอร์เน็ตทำให้เราสามารถแสดงตัวตน และแสดงสิ่งที่ดีของตัวเองออกมาให้คนอื่นได้รับรู้ อย่าง iDayBlog ที่เขียนอยู่ตอนนี้ ส่วนมากจะเขียนเกี่ยวกับอะไรคะ เน้นไปทางด้านไหนบ้าง

iDayblog : ผมเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับบล็อกครับ เน้นหนักลงไปในตัวที่เป็นโปรแกรมช่วยสร้างบล็อกอย่าง WordPress รวมทั้งนำเสนอเทคนิคปลีกย่อย (ที่บล็อกเกอร์ควรรู้) เกี่ยวกับเรื่องราวไอทีและอินเตอร์เน็ตทั่วๆ ไป ด้วยมุมมองที่แตกต่างของหนุ่มไอทีบ้านนอก สอดแทรกวลีกวนๆ ด้วยถ้อยสำเนียงวาจาที่เป็นเอกลักษณ์ ดังนั้นเรื่องที่ได้อ่านจากบล็อกผม ไม่ใช่ว่ามีแค่สาระ แต่เพื่อนๆ จะฮาๆ แบบไร้สาระไปด้วย ในคราวเดียวกันครับ อย่างนี้เรียกว่า "ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองหัว" ถูกไหมกล่าวคือได้สาระทำให้ "หัวดี" กับได้เรื่องขำๆคือได้ "หัวเราะ" ยังไงล่ะครับ

Tag in Thai : ดีคะได้ทั้งความบันเทิงได้ทั้งสาระ แล้วคุณเดย์ใช้เวลาไหนในการเขียน Blog คะ เห็น update บ่อยมาก

iDayblog : การใช้ชีวิตของผมเวียนว่ายอยู่กับบล็อกตลอดเวลา และผมให้เวลาอยู่กับมันเท่าที่ผมจะมีเวลาให้ เปรียบง่ายๆก็เหมือนกับ ความรักของหนุ่มสาวนั่นแหละครับ ถ้าคุณชอบ คุณก็จะหัวปรักหัวปรำ อยู่เยี่ยงนั้น แต่ถ้าลองให้เกียจ คุณก็จะตีตัวออกห่าง ความรักนั้นๆ เอง แต่ช้าแต่... ถ้าพูดไปแล้ว คงมีน้อยคนนัก ที่จะมีความสุขที่ได้เขียน แต่ผมอาจอยู่ในชนกลุ่มน้อยนั้น ดังนั้นเมื่อพูดเรื่องเวลาแล้ว ถ้าผมพอมีเวลาว่าง ผมก็จะหันมาละเลงเรื่องราวลงบล็อกในทันทีครับ

Tag in Thai : แล้วอนาคตคิดอยากที่จะเปลี่ยนแนวการเขียนจากรูปแบบเดิมไปเป็นแบบอื่นๆ บ้างไหมคะ

iDayblog : ถ้าผมเปลี่ยนแนวการเขียน ก็เหมือนกับผมลบภาพพจน์ตัวเองที่เขียนไว้ตั้งแต่เริ่มต้นสิครับ ดังนั้นผมจึงไม่น่าจะเปลี่ยนหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคงสภาพเดิมตลอดไป ทั้งนี้ผมจะเขียนให้หลากหลายขึ้น เน้นเรื่องที่อยู่ในกลุ่มสนใจของคนหมู่มาก มากขึ้น และผมจะกวนคนอ่านมากขึ้นยังไงล่ะครับ อีกทั้งผมจะทำให้คนอ่านได้รู้ว่า "แม้เราไม่ใช่เด็กแนว เราก็มีแนวทางของตนได้" ครับ

Tag in Thai : "แม้เราไม่ใช่เด็กแนว เราก็มีแนวทางของตนได้" ขอปรบมือให้กับคำนี้ ถูกใจมากเลยคะ ก็เขียน Blog มาขนาดนี้แล้วคิดคุณเดย์ต้องมีประสบการณ์ดีๆ ที่น่าประทับใจแน่ๆ เลยช่วยเล่าให้เพื่อนๆ ฟังหน่อยสิค่ะ

iDayblog : การเขียนบล็อก ทำให้ผมรู้ว่าตัวผมเองนั้น ไม่ได้โดดเดี่ยว อยู่ในโลกออนไลน์เพียงคนเดียวยังไงล่ะครับ เพราะได้รับความอบอุ่น จากการแสดงความคิดเห็นของเพื่อนๆ ที่แวะมาอ่านบล็อกผมกัน และได้แสดงความคิดเห็น ลงในเรื่องราวหนึ่งๆ อนึ่งว่าเป็นเพื่อน ที่คอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน มันทำให้ผมรู้สึกประทับใจเป็นที่สุดครับ

Tag in Thai : ถ้าอย่างนั้นคิดว่า iDayBlog มีการพัฒนาจากจุดเริ่มต้นเขียนมาจนถึงตอนนี้อย่างไรบ้างคะ

iDayblog : นับจากวันนั้น ถึงวันนี้ไอเดย์บล็อกก็คงทนมาปีกว่าแล้วนะครับ (นับๆ กันบ้างหรือเปล่า) เริ่มต้นด้วยการมีผู้อ่านหลักสิบ จนทุกวันนี้มีคนอ่านหลักร้อยๆ คน ถึงแม้ก้าวย่างทางเดินมันยังไม่นานนักก็เถอะ แต่ผมลองๆ มาคิดๆ ดู ไอเดย์บล็อกนั้นมีการพัฒนาขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะมากครับ ถ้ามองในแง่ของการนำเสนอเนื้อหานะ ไม่ใช่ว่าเจ้าของบล็อกนั้นแก่ขึ้นนะครับ และการเขียนบล็อกก็เริ่มเจาะประเด็น ลงไปในแก่นของเรื่องใดเรื่องหนึ่งมากขึ้น มีความหลากหลายมากขึ้น และมีการเล่นกับคนอ่านมากขึ้นด้วยครับ

Tag in Thai : นอกจากไอเดย์บล็อกแล้ว แอบรู้มาว่าคุณเดย์มีเว็บอื่นที่ทำอยู่ด้วย ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

iDayblog : ผมเป็นคนชอบลองแปลก เฮ้ย!!! ชอบลองของใหม่ครับ เมื่อ iDayBlog.com ที่ผมเขียนอยู่ปัจจุบันนี้นั้น ไม่ได้เติมเต็มในส่วนที่ขาดนี้ไป ผมเลยแสงหาสิ่งใหม่ให้ได้ลอง เพื่อจะได้คลายสงสัยในจุดนั้นๆ ไป ก็เหมือนกับจุดคันของคนเรานี่แหละครับ ถ้าไม่เกามันตรงจุดนั้น มันจะหายคันได้อย่างไรล่ะครับ ปล่อยไว้ก็คาใจเสียเปล่า โดยทั้งสองที่ ที่ผมทำๆอยู่ก็มี Day.in.th และ ThaiBlogDirectory.com ครับ ว่างๆ ก็ตามๆ ไปดูนะครับ

Tag in Thai : ถ้ามีเพื่อนๆ ที่อยากจะเริ่มเขียน Blog เป็นของตนเอง คุณเดย์พอมีอะไร ที่จะแนะนำในฐานะ ที่เป็นผู้มีประสบการณ์มาก่อนบ้างไหมคะ

iDayblog : ปัจจุบันนี้ เนื้อหาที่เผยแพร่อยู่บนอินเตอร์เน็ตนั้น มีแหล่งความรู้มากมายครับ และในความมากมายหลากหลากนั้น ก็ปะปนด้วยเนื้อหาที่ดี และเนื้อหาที่เชื่อถือไม่ได้ ซึ่งแล้วแต่เรา ว่าจะมีความรู้ความสามารถแค่ไหน ที่จะขวานขวยและจดจำ อีกทั้งจะต้องแยกแยะวิเคราะห์ข้อมูล ว่าเป็นน้ำดี หรือน้ำเลว ความรู้เรื่องบล็อกที่ถูกเผยแพร่กันบนอินเตอร์เน็ตนั้น ก็มีหลายเจ้าที่เขียนถึงเหมือนกันนะครับ ถ้าเพื่อนๆนึกไม่ออก ก็ลองปรึกษาพี่ Google.com ดู หรือไม่ก็ลองแวะชมเลือกอ่านเนื้อหาเก่าๆ ที่ iDayBlog.com ได้เขียนถึงไปแล้ว เมื่อครั้งอดีตที่ผ่านๆมา หรือไม่ก็อุดหนุนหนังสือ "WordPress กระแทกใจบล็อกเกอร์วัยจ๊าบ" ของผมเอง เนื้อหาในนั้น จะตอบโจทย์นี้ ได้ชัดเจนทุกจุดครับ

Tag in Thai : ก็ต้องขอขอบคุณคุณเดย์ม๊ากๆ คะ สุดท้ายนี้อยากฝากอะไรถึงผู้อ่าน Tag in Thai บ้างไหมค่ะ

iDayblog : เข้าใจว่าคำถามนี้เป็นธรรมเนียมที่ Tag in Thai จะต้องไถ่ถามผู้ร่วมให้สัมภาษณ์ทุกรายนะครับ ผมเองก็ไม่วายที่ต้องเจอคำถามนี้แหะ แต่ไหนๆก็ได้เข้าร่วมให้ปากคำแล้ว ก็ขอแฉหน่อยแล้วกัน ว่ากันเลยนะครับ Tag in Thai เป็นสารบัญเว็บไซต์ 2.0 ที่ยังใหม่มากๆ ในสายตาผม อีกทั้งข้อมูลเว็บไซต์ที่เก็บไว้ในสารบัญยังมีน้อย จะเนื่องด้วยจากการที่ผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตนั้น ยังติดภาพสารบัญเว็บไซต์แบบเดิมๆอยู่ จึงยังไม่ค่อยจะมีคนรู้จักในวงกว้างมากนัก ก็อยากจะให้มีการพวกเราๆ ที่เป็นคนอ่านคนชมทุกคน ช่วยกันแนะนำแบบปากต่อปาก ให้เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นยังไงล่ะครับ สุดท้ายแล้วต้องขอบคุณทาง Tag in Thai ที่ให้ผมเป็นหนึ่งราย ที่ได้ร่วมสัมภาษณ์ลงที่ Tag.in.th นะครับ ขอบคุณครับผม!